Πέτρα στην πέτρα είναι τα Αλτομιρά. Κι εκεί στην πέτρινη πλαγιά του Ταϋγέτου, ανάμεσα στις κουμαριές, τις αριές, τα έλατα, έφτιαξαν οι άνθρωποι γηστέρνες, αλώνια, τα σπίτια τους…
Λίγα χιλιόμετρα από την Καλαμάτα ανεβαίνοντας την πλαγιά ξαφνιάζεσαι με την εναλλαγή της φύσης. Μετά τα λιόδεντρα η άγρια βλάστηση που δημιουργεί αντίθεση με τον Μεσσηνιακό κόλπο που στρώνεται στα δεξιά μας σαν γαλάζιο χαλί. Άλλες φορές πάλι, τον χειμώνα, μπορεί να βρεθεί από την λιακάδα στο πούσι με εικόνες αλπικές.
Η πέτρινη βρύση που αναβλύζει καθάριο το νερό της μας υποδέχεται στην είσοδο. Τούτο το νερό κάποτε κινούσε τους υδρόμυλους που άλεθαν τα σιτάρια που έσπερναν οι κάτοικοι σε κάθε σπιθαμή του λιγοστού χώματος της πλαγιάς τους.
Απέριττα τα κτίσματα του χωριού με υλικό της φύσης τους εναρμονίζονται πλήρως με το χρώμα και αντιμετωπίζουν σεμνά τον όγκο του βουνού.
Κάποιες είσοδοι παραπέμπουν στα 1618, τότε που καταγράφεται το χωριό με 20 οικογένειες. Ίσως σε κείνον τον βράχο να κρυβόταν αρχικά ο ληστής, ο Αλτόμορος, που βρήκε καταφύγιο εδώ επάνω δίνοντας όνομά του στον οικισμό χαράζοντας έτσι το αποτύπωμά του στον χρόνο.
Αυτή είναι μια άποψη αλλά υπάρχει και άλλη πιο ρεαλιστική σε σχέση με το τοπίο και την ιστορία. Προέρχεται από τις λατινικές λέξεις alto & muro, δηλαδή ψηλό τείχος, έννοια που ανταποκρίνεται πλήρως με τα Αλτομιρά.
Η πλαγιά των Αλτομιρών, που βρίσκεται απέναντι από το φαράγγι του Ριντόμου, το οποίο μέσω Κοσκάρακας καταλήγει στην παραλία της Σάνταβας, μεταξύ Ακρογιαλίου και Κιτριών. Παλιά οι κάτοικοι επικοινωνούσαν με τα πεδινά μέσω το απίστευτα όμορφου λιθόστρωτου που ονομάζεται Μπίλιοβο και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα δείγματα αρχιτεκτονικής δρόμων της προπολεμικής Ελλάδας.
Το χωριό διαθέτει εξαιρετικά δείγματα σπιτιών μανιάτικης αρχιτεκτονικής. Ένα από αυτά είναι και το συγκρότημα «Ήλια» που έχει αναπαλαιωθεί για να μπορεί να φιλοξενεί μέχρι και 8 άτομα, όποια εποχή κι αν επιλέξουν.
Η αγκαλιά του συγκροτήματος είναι οικογενειακού χαρακτήρα με την ζεστασιά που μόνο ο Ταΰγετος ξέρει και μπορεί να δώσει.
Τα Αλτομιρά αποτελούν κέντρο εξορμήσεων για τον κεντρικό Ταΰγετο που είναι ακόμα παρθένος. Πηγάδια, Ριζανά, Κρύας Βρύση, Ρίντομο, Ζέκια, Κοσσυφάλωνα με τον κρατήρα του σβησμένου ηφαιστείου να κυριαρχεί και πολλές άλλες μαγευτικές τοποθεσίες μετατρέπουν την παραμονή σε μοναδική εμπειρία.
Οποιαδήποτε εποχή του χρόνου τα Αλτομιρά προσφέρουν πολλά σε αυτούς που έχουν ανοιχτή την καρδιά, όρεξη να μάθουν νέα πράγματα και αγάπη για την φύση και την λειτουργία της.
Στον ξενώνα «Ήλια», η παραδοσιακή αρχιτεκτονική έχει δέσει αρμονικά με τις σύγχρονες ανέσεις ώστε να προσφέρει την καλύτερη δυνατή φιλοξενία. Η ζεστασιά των χώρων βρίσκεται παντού, τόσο στα χρώματα όσο και στα αντικείμενα που στολίζουν και λειτουργούν στον χώρο.
Η παραμονή θα σας μείνει αξέχαστη και θα την αναζητήσετε ξανά. Αυτό θέλουμε και εμείς: η αγκαλιά του ξενώνα μας να σας φιλοξενήσει και πάλι!

Οι ξενώνες μας βρίσκονται στο παραθαλάσσιο Πεταλίδι, που έχει κτιστεί στον ομώνυμο πανέμορφο φυσικό όρμο, ένα πραγματικό πέταλο, εξ ου και το όνομά του. Εδώ, στα ανατολικά παράλια της ξακουστής, από τον Όμηρο, Πυλίας, οι επισκέπτες μπορούν να χαρούν τις ποικιλόμορφες παραλίες, να γευτούν την ιδιαίτερη φύση, να περπατήσουν στα σκεπασμένα με χώμα και βλάστιση μονοπάτια της ιστορίας.
Στα νερά του όρμου του Πεταλιδίου, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα, καθρεφτίστηκαν τρεις πόλεις: η ομηρική «προικώα Αίπεια», η αρχαία Κορώνη των επαναπατρισθέντων Μεσσηνίων με τη βοήθεια των Βοιωτών και το σημερινό Πεταλίδι που δόθηκε ως αντίδωρο στους αγωνιστές του 1821, κυρίως στους Μανιάτες, για την προσφορά τους στον Αγώνα.
Η κωμόπολη του Πεταλιδίου ιδρύθηκε το 1834 με βασιλικό διάταγμα και ύστερα από πρωτοβουλία του Νικόλαου-Πιερράκου Μαυρομιχάλη για εγκατάσταση Μανιατών εκεί.
Από το Πεταλίδι οι εξορμήσεις είναι εύκολες σε πάρα πολλά χωριά και πόλεις της Μεσσηνίας. Επίσης, η οδοιπορία στο όρος Λυκόδημο και στις γύρω από αυτό βουνοκορφές, προσφέρει εικόνες και συγκινήσεις μοναδικές. Πάνω από το Πεταλίδι βρίσκεται το κάστρο του Πέραν που κτίστηκε κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας και αποτελούσε μια από τις δεκατρείς βίγλες ελέγχου του Μεσσηνιακού κόλπου που είχαν κατασκευαστεί στο ακρωτήριο Ακρίτας. Στην είσοδο του Πεταλιδίου βρίσκονται τα ρωμαϊκά λουτρά που πρόσφατα έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη.